DmC | جدایی‌طلبی که به قلب طرفداران راه یافت

DmC | جدایی‌طلبی که به قلب طرفداران راه یافت

یازده سال بعد، DmC هنوز هم بهترین بازی در سری Devil May Cry است. نگاه نینجا تئوری به شکارچی شیطان هنوز هم فوق‌العاده قوی است. Devil May Cry یک فرنچایز مقدس است و شخصیت اصلی آن، دانته، مدتهاست که به نمادی از خفن بودن تبدیل شده است که کمتر کسی بدون خطر فرو رفتن شمشیر در قفسه سینه‌اش می‌تواند با او رقابت کند.

این سری اکشن-ماجراجویی که برای اولین بار در سال 2001 و روی PS2 عرضه شد، تا به امروز با تعدادی نسخه کلاسیک و فقط یک بازی ضعیف در تمام رتبه‌بندی‌هایش یکه‌تازی می‌کند. دویل می کرای DmC: Devil May Cry از نینجا تئوری به عنوان یکی از بهترین‌های این سری شناخته می‌شود. اما افسوس که رسانه با آن مهربان نبود. این بازی که در سال 2013 برای PS3، ایکس باکس 360 و رایانه شخصی منتشر شد، اندک نقدهای مثبتی از منتقدان و استقبالی نه چندان گرم از طرفداران دریافت کرد، بسیاری از طرفداران از این موضوع که یک استودیوی جدید غربی اختیار کامل یک فرنچایز محبوب را به دست آورده بود، ناراضی بودند.

پس از DMC4، سری Devil May Cry به مدت پنج سال غایب بود؛ در نتیجه بازگشت در قالب جدیدی با موهای چتری بلند، ناسزاهای زیاد و تغییرات ظاهری، برای عده‌ای سنگین بود و برخلاف آن چیزی که عنوان بازی نشان می‌داد، برای بسیاری، این یک بازی Devil May Cry نبود.

اما برای من چنین نبود و به عنوان یکی از معدود ماجراجویی‌های غربی Capcom در طول نسل هفتم کنسول‌ها که واقعاً در برابر گذر زمان سربلند بیرون آمده است، این بازی هنوز هم از نظر بصری شگفت‌انگیز است و از مفهوم لیمبو به طور عالی استفاده می‌کند تا دنیای انسان و شیطان را به هم پیوند دهد و ما را در مکان‌هایی از خیابان‌های شهر فاسد به سبک Inception تا داخل قلمرو دیجیتال با مجریان اخبار شیطانی که تئوری‌های توطئه جناح راست را بیان می‌کنند، به مبارزه با شیاطین می‌کشاند.

دانته شمشیر به دست DmC: Devil May Cry

شیطان هم می‌گرید DmC: Devil May Cry هرگز در نقد خود از مصرف‌گرایی و نسل جوان ظریف نیست، اما این هدف آن نیست. این اثر هنری یک هجو مضحک و اغراق‌آمیز است که از طبقه ممتاز به عنوان شیاطین یاد می‌کند و سپس با ظرافت آنها را نابود می‌سازد.

از نظر طرفداران متعصب، DmC از همان ابتدا محکوم به فنا بود، زیرا جرأت کرد متفاوت باشد تا حدی که با وجود نام و اساطیر مشترک، در برخی نقاط غیرقابل تشخیص بود. دانته به عنوان یک تقلید بی‌خاصیت از جاستین بیبر دیده می‌شد، در حالی که برادرش ورجیل به نظر می‌رسید یک پسر پولدار لوس است که آماده خیانت به ما است. اما نقدها آنقدر مغرضانه بود که حتی یک بار هم به شخصیت‌های جدید عالی یا طراحی دنیای چشمگیر آن توجهی نشد، که با وجود ریشه دواندن در واقعیت خودمان، به طرز درخشانی تجربی بود و دائماً مایل بود انتظارات ما را برآورده کند.

این بازی به ریشه‌های دانته و ورجیل طعنه می‌زد، اما فقط به این دلیل که ریشه‌های آنها از ابتدا احمقانه بود. در غیر این صورت، این بازی به جز احترام چیز دیگری نشان نمی‌دهد، در حالی که گیمرها در آن زمان برای شوخی گرفتن آن مشکل داشتند و به توهین و ناسزا متوسل شدند.

والپیپر بازی DmC: Devil May Cry شیطان هم می‌گرید DmC | جدایی‌طلبی که به قلب طرفداران راه یافت

آنها چیزی که می‌خواستند و انتظار داشتند را به دست نیاوردند، و به همین دلیل کل بازی و تیم پشت آن را مانند خاک لگدمال کردند. این موضوع هنوز هم طعم بدی در دهان می‌گذارد، به خصوص زمانی که اکشن لحظه به لحظه که DmC را تعریف می‌کند به اندازه بهترین بازی‌های این سری خوب است.

این بازی دارای مجموعه‌ای از سلاح‌های عالی، سکوبازی متنوع، نبردهای چالش‌برانگیز و تعداد زیادی باس‌های جالب است. علاوه بر این، رازها و مراحل اختیاری زیادی برای جستجو در تعدادی از مأموریت‌ها وجود دارد که بیشتر آنها را در اولین بازی خود از دست دادم.

اعتراف می‌کنم که DmC دشواری پایه آسان‌تری دارد و در حالت عادی، برای گذراندن کمپین و DLC آن مشکل زیادی نخواهید داشت. اما کمی سختی را افزایش دهید، تا دوباره در قلمروی غیرقابل بخشش دویل می کرای قرار بگیرید. حرکات متنوع، کمبوهای مداوم و دانش عمیق از بهترین سلاح برای هر موقعیت ضروری است. مگر اینکه بخواهید از آیتم‌ها استفاده بی‌رویه کنید و با انبوهی از مرگ‌ها رتبه نهایی خود را خراب کنید.

دانته اسلحه به دست والپیپر بازی DmC: Devil May Cry

یازده سال گذشت، و شاید خیلی‌ها DmC: Devil May Cry رو با علاقه به یاد نیارن، عنوانی که از ابتدا محکوم به شکست بود و از پیش بازنده وارد زمین شد، اما حالا که اوضاع آروم شده و دیگه عصبانی نیستیم، لایق یه ارزیابی دوباره و منصفانه است. این یکی از معدود بازی‌های اکشنیه که برای آرامش سراغش میرم. اینکه میدونم میتونم حسابی هیولاها رو تیکه پاره کنم، به چندتا جوک بخندم، و بعد تو مسخرگی همه‌ش غرق بشم. این دانته شاید موهای نقره‌ای نداشته باشه، اما همچنان لت و پارتون میکنه. مقالات بازی ساویس‌گیم را از دست ندهید. اگر مایل بودید کانال روبیکا، کانال تلگرام و صفحه‌ی اینستاگرام ساویس‌گیم را دنبال کنید. همچنین می‌توانید ویدیوهای گیم پلی بازی‌های مختلف را در کانال یوتیوب ساویس‌گیم تماشا کنید.

 

بیشتر بخوانید:

امتیاز دهید
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها