از همان لحظهای که استودیوی Tarsier Studios بازی Reanimal را معرفی کرد، این حس در من شکل گرفت که با Little Nightmares 3 واقعی روبهرو هستم؛ چراکه این استودیو همان خالق دو نسخهی اول مجموعهٔ Little Nightmares است، سریای که بسیاری آن را بهترین بازی پلتفرمر/ترسناک تمام دوران میدانند. حالا Reanimal با افزودن قابلیت همکاری آنلاین و محلی پا به عرصه گذاشته، اما آیا توانسته جانشین شایستهای برای آن سری موفق باشد؟
دنیای بازیهای ویدیویی همواره با آثاری همراه بوده که توانستهاند مرزهای ژانرهای آشنا را جابهجا کنند. مجموعهٔ Little Nightmares بدون شک یکی از همین آثار است؛ ترکیبی از وحشت روانشناختی، طراحی هنری بینظیر و گیمپلی پلتفرمر که مخاطبان بسیاری را مجذوب خود کرد. حالا پس از جدایی استودیو Tarsier از این سری، نوبت به Reanimal رسیده تا نشان دهد آیا این استودیو همچنان میتواند آن جادوی آشنا را تکرار کند؟
داستانی از رنج و نجاتی در دل تاریکی
داستان Reanimal گروهی از کودکان را روایت میکند که در منطقهای جنگی و ویران گیر افتادهاند. جایی که جنگ و مرگ، تنها بخشی از زندگی روزمرهشان شده و موجودات هراسانگیزی در کمین هستند تا نابودشان کنند. تنها راه باقیمانده، همکاری و تلاش برای یافتن راهی بهسوی امنیت است. روایت بازی، تقریباً بهطور کامل بدون استفاده از دیالوگ و تنها از طریق محیطهای غنی از جزئیات پیش میرود و هر صحنه، گویی داستانی مستقل برای گفتن دارد.
آنچه در این روایت بیکلام تحسینبرانگیز است، توانایی بازی در انتقال حس درماندگی، ترس و در عین حال امید، صرفاً از طریق طراحی بصری و چیدمان محیطهاست. خبری از دیالوگهای طولانی یا متنهای توضیحی نیست، و همین ویژگی، بازی را به اثری هنری و سینمایی تبدیل کرده که مخاطب را وادار به تأمل و تفسیر شخصی میکند.
گیمپلی؛ پلتفرمری با طعم همکاری
Reanimal در هستهٔ خود یک بازی پلتفرمر و معمایی است، اما بزرگترین تفاوت آن با آثار مشابه، تأکید بر همکاری دونفره است. بازیکنان میتوانند بهصورت آنلاین یا محلی در کنار یکدیگر به ماجراجویی بپردازند و این ویژگی، تجربهای کاملاً متفاوت از تنهایی همیشگی سری Little Nightmares ارائه میدهد.
طراحی مراحل در این بازی، نسبت به آثار پیشین استودیو، گستردهتر و بازتر شده است. برخی مناطق به بازیکن اجازه میدهند تا مسیر خود را انتخاب کند و ابزارهایی را بیابد که بعداً به بازگشت به نقاط قبلی و کشف رازهای پنهان کمک میکنند. این رویکرد نیمهباز، حس اکتشاف را تقویت کرده و ارزش تکرار بازی را افزایش میدهد.
بااینحال، نقطهضعف بزرگ گیمپلی، معماهای ساده و بعضاً سطحی آن است. بیشتر معماها از نوع محیطی هستند و بهندرت نیاز به تفکر خارج از چارچوب دارند. این موضوع ممکن است برای بازیکنان حرفهایتر کمی ناامیدکننده باشد، گویی بازی مخاطب خود را در گروه سنی پایینتری در نظر گرفته است.
صفحههای بارگذاری طولانی نیز یکی دیگر از کاستیهای فنی بازی محسوب میشود. گاه این صفحهها تا یک دقیقه و نیم به طول میانجامند؛ موضوعی که برای بازی با چنین سطح گرافیکی، کمی غیرمنتظره و آزاردهنده است.
طراحی هنری و موسیقی؛ اوج شکوه بصری و شنیداری
اگر یک بخش از Reanimal بینقص به نظر میرسد، بدون شک طراحی هنری و موسیقیمتن آن است. جهان بازی، علیرغم فضای زشت و خشنی که دارد، بهطرز عجیبی زیبا و چشمنواز طراحی شده است. این تضاد میان زیبایی و زشتی، یکی از ویژگیهای برجستهی سبک کارگردان هنری بازی است که بیش از هر چیز تداعیکنندهی آثار تیم برتون، بهویژه فیلم The Nightmare Before Christmas، است.
هیچ دیالوگی در بازی بهاندازهٔ یک نما یا یک محیط، حرف برای گفتن ندارد. روایت محیطی در این اثر به اوج خود رسیده و هر گوشه از بازی، تکههایی از یک پازل بزرگ را روایت میکند. این رویکرد، بازی را به یک اثر هنری تعاملی تبدیل کرده که تا مدتها پس از پایان، در ذهن مخاطب باقی میماند.
از سوی دیگر، موسیقیمتن و طراحی صدا در Reanimal بینظیر است. صداهای محیطی، موسیقی مرموز و هراسانگیز و جزئیات صوتی ریز، همگی دست به دست هم دادهاند تا فضایی غوطهورکننده و واقعاً ترسناک خلق کنند. این سطح از کیفیت صوتی، نقشی کلیدی در القای حس خطر و درماندگی دارد.
ارزش تکرار و محتوای جانبی
یکی دیگر از نقاط قوت Reanimal، ارزش تکرار بالای آن است. داستان مبهم و رازآلود بازی، مخاطب را ترغیب میکند تا چندین بار آن را تجربه کند تا به لایههای پنهان روایت دست یابد. همچنین، کلاههای قابلجمعآوری در سراسر بازی، بهعنوان تنها روش شخصیسازی شخصیت، انگیزهای مضاعف برای اکتشاف کامل محیطها فراهم میکنند.
همچنین، حالت همکاری محلی که در نسخهٔ سوم Little Nightmares از ابتدا وجود نداشت، در این بازی بهعنوان یک ویژگی مثبت و خوشآیند ظاهر شده است. این قابلیت، بازی را به گزینهای عالی برای تجربهی گروهی تبدیل کرده است.
نکات مثبت و منفی بهطور خلاصه
نکات مثبت:
- طراحی هنری خارقالعاده با الهام از سبک تیم برتون
- روایت محیطی بینظیر بدون نیاز به دیالوگ
- موسیقیمتن و طراحی صدا در سطحی فراتر از انتظار
- قابلیت همکاری محلی و آنلاین از همان روز اول
- طراحی مراحل نیمهباز با ارزش تکرار بالا
نکات منفی:
- صفحههای بارگذاری بسیار طولانی تا یک دقیقه و نیم
- معماهای ساده و سطحی که چالش چندانی ایجاد نمیکنند
- حضور برخی اشارات بحثبرانگیز دربارهٔ تبعیض جنسیتی
سخن پایانی
Reanimal را میتوان یکی از موفقترین آثار استودیو Tarsier در سالهای اخیر دانست؛ آثاری که نهتنها از نظر معنوی ادامهدهندهٔ راه Little Nightmares است، بلکه در بسیاری از جنبهها از آن نیز فراتر میرود. طراحی هنری در سطح یک شاهکار، موسیقیمتن فراموشنشدنی و روایتی تأثیرگذار و بیکلام، همگی دست به دست هم دادهاند تا تجربهای منحصربهفرد خلق کنند.
با وجود کاستیهایی همچون صفحههای بارگذاری طولانی و معماهای نسبتاً ساده، نمیتوان انکار کرد که Reanimal یکی از بهترین بازیهای سبک پلتفرمر و وحشت در سالهای اخیر است. اگر از طرفداران سری Little Nightmares هستید، این بازی را از دست ندهید؛ چراکه با اثری روبهرو هستید که بدون شک جانشین روحانی شایستهای برای آن مجموعه محسوب میشود.
امتیاز ساویسگیم: ۹.۵ از ۱۰
