چرا نینتندو سوییچ از کارتریج استفاده میکند (اما پلیاستیشن و ایکسباکس از دیسک استفاده میکنند)؟
سوییچ از کارتریج استفاده میکند چون در مقایسه با درایوهای دیسک کنسولهای پلیاستیشن یا ایکسباکس، کوچکتر، سریعتر و برای عمر باتری و قابلیت حمل مناسبتر است.
نینتندو در تاریخ خود با چالشهایی در کشمکش بین ذخیرهسازی مبتنی بر دیسک و کارتریج برای کنسولهایش روبرو بوده است. این موضوع به دوران N64 برمیگردد که نینتندو اصرار داشت کنسولی مبتنی بر کارتریج باشد، چون به فرمت CD-ROM اعتقادی نداشت. با این حال، ظرفیت ذخیرهسازی کمتر آن نسبت به سیدیها باعث دلزدگی برخی توسعهدهندگان شد، بهویژه شرکت سازنده بازیهای نقشآفرینی Squaresoft (که اکنون با نام Square Enix شناخته میشود). در نهایت، بازی انقلابی “Final Fantasy VII” اولین قسمت از این فرنچایز بود که روی کنسول نینتندو منتشر نشد و در عوض به عنوان عنوانی انحصاری برای پلیاستیشن مبتنی بر دیسک سونی عرضه شد.
با وجود آنکه N64 بازیهای پرفروش زیادی داشت، این کنسول به دلیل محدودیتهای کارتریجها با مشکل مواجه بود. در نتیجه، رقبایی مانند پلیاستیشن توانستند تجربیاتی گستردهتر و سینماتیکتر ارائه دهند که به دیدگاه توسعهدهندگان نزدیکتر بود. نسخههای عرضهشده برای Nintendo 64 اغلب فاقد ویژگیهایی مانند صحنههای سینمایی و دوبله بودند، یا گیمپلی فشرده و مرحلههای حذفشده داشتند.
نینتندو برای GameCube فرمت منحصربهفرد مینیدیسک خود را آزمایش کرد، قبل از آنکه برای Wii محبوب و جانشین کمتر محبوبش، Wii U، به دیسکهای DVD استانداردتر روی آورد. با این حال، با ظهور نینتندو سوئیچ تحولآفرین و نینتندو سوئیچ ۲، این شرکت دوباره به کارتریج بازگشته است. پس چه چیزی باعث شد شرکت پس از تجربیات قبلیاش، فرمت دیسک را کنار بگذارد؟
کارتریجها سوئیچ را به کنسولی کوچکتر تبدیل میکنند
دلیل آن کاملاً ساده به نظر میرسد: صرفاً مربوط به هرچه فشردهتر کردن کنسول دستی انقلابی سوئیچ و جانشین آن است.
هرچند نینتندو هرگز بهطور رسمی در مورد دلیل این تصمیم اظهارنظر نکرده، با نگاهی به مسئله، پاسخ روشن است. خود کنسول سوئیچ فضای فیزیکی لازم برای جا دادن درایو دیسک را بدون قربانی کردن بخشی از قابلیت حمل آن ندارد. راهحلهای دیگری مانند مینیدیسک (مشابه آنچه GameCube استفاده میکرد) یا حتی فرمت ترکیبی (مانند UMD سونی برای پلیاستیشن پرتابل) وجود دارند، اما اینها مشکلات خود را دارند: مثلاً فضای فیزیکی همچنان بزرگ است و مصرف باتری بیشتر میشود. کارتریجها فشردهتر هستند، یعنی جایگاه آنها میتواند بسیار کوچک باشد. همچنین سریعتر از دیسکها هستند و به عمر باتری بهتری منجر میشوند. گذشته از این، نگرانی از پرش یا خطانداختن هنگام جابهجایی وجود ندارد.
علاوه بر این، دیگر محدودیتهای فضای گذشته را ندارند. سوئیچ اصلی از کارتریجهایی تا حجم ۳۲ گیگابایت پشتیبانی میکرد، درحالیکه سوئیچ ۲ تا ۶۴ گیگابایت را پشتیبانی میکند (برای حجمهای بالاتر، نینتندو به عرضه دیجیتال ترکیبی مانند فرمت Game Key یا قراردادن کد دانلود در جعبهها ادامه داده است). این هنوز با ۱۰۰ گیگابایتی که میتوان روی دیسکهای Blu-ray کنسولهای ایکسباکس و پلیاستیشن فشرد فاصله دارد، اما نسبتاً نزدیک است.
کارتریجها اکنون برای توسعهدهندگان هم در دسترسترند
کارتریجهایی که با Nintendo 64 بسیاری از توسعهدهندگان را دلزده کردند، دو مشکل بزرگ داشتند: فضای کافی برای بازیهایی که روزبهروز حجیمتر میشدند نداشتند و تولید آنها در مقایسه با چاپ دیسک، هزینه بسیار بیشتری داشت.
امروزه، این نگرانیها برای توسعهدهندگان مانند گذشته نیست. اندازه کارتریجها بیش از هر زمان دیگری به اندازه دیسکها نزدیک شده و در زمان طراحی سوئیچ، قیمت حافظههای فلش با همهگیر شدن این فرمت در حال کاهش بود (اگرچه مشکلات فناوری کنونی و افزایش قیمتها ممکن است این روند را تغییر دهد).
نینتندو همچنین هرگز بهطور واقعی کارتریج را رها نکرد. مایکروسافت و سونی از ابتدا به دیسکها متکی بودند که بخش زیادی از آن به دلیل راحتی بود. بخشی از بازاریابی پلیاستیشن ۲ و ایکسباکس این بود که پخشکنندههای DVD ارزانقیمتی بودند؛ امروزه نیز PS5 و Xbox Series X به عنوان پخشکنندههای Blu-ray 4K مقرونبهصرفه عرضه میشوند. حتی پلیاستیشن که زمانی در حال توسعه مشترک با نینتندو بود و قرار بود جایگاه کارتریج SNES را داشته باشد، عملکرد پخشکننده سیدی پرطرفداری داشت. بنابراین منطقی است که آنها به درایوهای دیسک پایبند ماندند، حتی هنگام تلاش برای تغییر کاربران به سمت تمامدیجیتال. از طرف دیگر، نینتندو در درجه اول روی ساخت دستگاههای بازی متمرکز بود و در کنسولهای دستی خود از جمله Game Boy Advance و Nintendo 3DS به استفاده از کارتریج ادامه داد.
در نهایت، تصمیم استفاده از کارتریج برای سری سوئیچ صرفاً عملی به نظر میرسد. با بهکارگیری فناوری موجود و دانش کاری نینتندو از فرمت کارتریج، این شرکت یک کنسول دستی ترکیبی منحصربهفرد خلق کرد که بازیها را مجدداً تعریف کرده است. این نشان میدهد که نمیتوان نینتندو را نادیده گرفت، حتی زمانی که به ظاهر در حال پیمودن مسیری قدیمی است.
