نقد و بررسی بازی Splatoon Raiders – وقتی نینتندو فرمول همیشگی را کنار میگذارد

سری اسپلاتون همیشه با رگههایی از بازی گروهی درخشان شناخته شده، اما این بار نینتندو مسیر تازهای را برگزیده است. Splatoon Raiders اولین عنوان از این مجموعه است که تمام تمرکز خود را بر تجربهی تکنفره میگذارد و به جای دنبالهروی از الگوی مرسوم، رویکردی غافلگیرکننده در پیش میگیرد. نتیجه؟ اثری که نه تنها طرفداران قدیمی را شگفتزده میکند، بلکه برای هر عاشق بازیهای اکشن و ماجراجویی، تجربهای تازه و ماندگار به ارمغان میآورد.
اگرچه اسپلاتون پیش از این هم حالتهای تکنفره داشت، اما آن بخشها اغلب کوتاه و خطی بودند و بیشتر شبیه تمرینی برای بخش اصلی محسوب میشدند. اما این بار قضیه کاملاً فرق میکند. Splatoon Raiders با الهام از بازیهای نقشآفرینی، سیستمی عمیق و گسترده برای ارتقاء شخصیت، جمعآوری منابع، و شخصیسازی بینظیر طراحی کرده که برای نینتندو تا این حد غیرمنتظره است. این تغییر جهت نه تنها جواب داده، بلکه بازی را به یکی از غنیترین تجربههای این پلتفرم تبدیل کرده است.
داستان بازی با سقوط هواپیما در مجمعالجزایری ناشناخته آغاز میشود و شما به همراه شخصیتهای دیگر، پا به دنیایی میگذارید که پر از گنج، رمز و راز، و دشمنانی به نام سالمونیدز است. داستانسرایی همچنان در اولویت چندم نینتندو قرار دارد و نباید انتظار روایت پیچیدهای داشته باشید، اما برای آن دسته از بازیکنانی که به دنبال کشف پیشینهی جهان اسپلاتون هستند، نکات جذابی در خلال ماجراجویی وجود دارد.
پیشرفت در بازی فوقالعاده روان و غیرخطی طراحی شده. هر بار با نقشهای روبرو میشوید که چندین گنج روی آن مشخص است و شما میتوانید هرکدام را که خواستید انتخاب کنید. پس از انتخاب، وارد مرحلهای میشوید که در واقع یک «یورش» (Raid) تمامعیار است: باید منطقه را به دقت بکاوید، منابع و کریستالهای ارزشمند جمع کنید، با انبوهی از دشمنان بجنگید، رئیسباس را شکست دهید و در نهایت گنج را از آن خود کنید. پس از پایان هر یورش، به پایگاه اصلی بازمیگردید تا دستاوردهای خود را صرف ارتقاء شخصیت، اسلحهها و تأسیسات کنید و دوباره به ماجراجویی در جزایر بعدی بروید. این چرخهی بازی آنقدر جذاب و اعتیادآور طراحی شده که به سختی میتوان دست از آن کشید.
بیش از ۱۰۰ اسلحهی مختلف در Splatoon Raiders وجود دارد که هرکدام سبک مبارزهی منحصربهفردی ارائه میدهند. از تفنگهای جوهرپاش دوربرد گرفته تا قلمموهای نزدیکبرد که برای بازیکنانی با مهارت تیراندازی کمتر طراحی شده، همهچیز در این بازی دیده میشود. مکانیک اصلی همچنان همان جوهرپاشی آشناست: با جوهر رنگی به دشمنان حمله میکنید، در میان جوهر پاشیدهشده روی زمین شیرجه میزنید تا مهمات خود را پر کنید و همزمان از گزند حملات در امان بمانید. این سیستم ساده، عمقی بینهایت به نبردها میبخشد.
اما نقطهی اوج، ابزارهای جدیدی هستند که برای اولین بار به سری اضافه شدهاند. شما میتوانید «گجتهایی» روی پشت شخصیت خود نصب کنید که تواناییهای ویژهای مثل مسلسل خودکار زمینی یا سپرهای محافظ به شما میدهند و حتی قابلیت ارتقاء هم دارند. همچنین «قابلیتهای باستانی» (Relic) مهارتهای تازهای مثل پرش دوباره در هوا به شخصیت شما میبخشند که تنوع تاکتیکی را به سطح بالاتری میبرند. همهی اینها دست به دست هم دادهاند تا سیستمی عمیق و شخصیسازیپذیر خلق شود که هر بار با یک سبک بازی منحصربهفرد روبرو میشوید.
مراحل Splatoon Raiders اگرچه به پیچیدگی برخی آثار کلاسیک نینتندو نیستند، اما از طراحی هوشمندانهای برخوردارند که به استراتژیهای مختلف پاسخ میدهد. میدانهای نبرد به اندازهی کافی بزرگ و متنوع طراحی شدهاند تا بتوانید از تاکتیکهای نزدیکبرد، دوربرد یا ترکیبی استفاده کنید. برخی مراحل دارای لایههای زیرزمینی هستند که با انبوهی از دشمنان روبرو میشوید، و برخی دیگر شما را به پرش از سکوها و حرکت با اسکیبرد بین جزایر وادار میکنند. این تنوع به خوبی ریتم بازی را کنترل میکند و مانع از خستگی میشود.
تنها نکتهای که ممکن است با گذشت زمان کمی حس شود، تکراریشدن نسبی ساختار برخی مراحل است، اما این موضوع با تنوع اسلحهها، ابزارها و استراتژیهای جدیدی که مدام به آنها دست پیدا میکنید، به راحتی جبران میشود. بازی همچنین ۳ سطح دشواری مختلف دارد تا هر بازیکنی با هر میزان تجربهای بتواند لذت ببرد، و در صورت تمایل امکان یورشهای گروهی با دوستان نیز فراهم است که ارزش تکرار را چند برابر میکند.
از نظر بصری، Splatoon Raiders نسبت به نسخههای قبلی سری پیشرفت واضحی دارد. مراحل بزرگتر و جزئیات بیشتری دارند، بافتها کیفیت بالاتری پیدا کردهاند و رزولوشن افزایش یافته است. با این حال، همچنان شاهد آن جهش گرافیکی چشمگیری که انتظار داریم با قابلیتهای کامل سوییچ ۲ محقق شود، نیستیم. بازی از همان سبک بصری ساده و کارتونی سری بهره میبرد و حتی آب هم بازتابهای پیشرفتهای ندارد. اما نکتهی مهم اینجاست که وقتی نبردهای ۶۰ فریم بر ثانیهی بازی شروع میشود، تمام این حاشیهها به سرعت به فراموشی سپرده میشوند و فقط اکشن سریع و روان باقی میماند.
شاید جسورانهترین تصمیم نینتندو در Splatoon Raiders، ادغام گستردهی عناصر نقشآفرینی با مکانیکهای اکشن محض باشد. شرکت ژاپنی همیشه ترجیح داده در بازیهای اصلی خود (به ویژه آنهایی که خودش در کیوتو توسعه میدهد) بر طراحی مراحل نبوغآمیز و مکانیکهای نوآورانه تمرکز کند، اما این بار با پذیرفتن فلسفهی بازیهای غنیمتمحور و پیشرفتگرا، اثری خلق کرده که در عین حفظ هویت اسپلاتون، تجربهای تازه و متمایز است. ترکیب این دو رویکرد (یعنی گیمپلی فوقالعادهی نینتندو و عمق نقشآفرینی) حاصلش بازیی شده که با قیمتی مناسب، ارزشی فراتر از انتظار ارائه میدهد.
پس از مدتی که کنسول سوییچ ۲ با کمبود عناوین بزرگ دستاول روبرو بود، Splatoon Raiders دقیقاً همان چیزی است که این پلتفرم به آن نیاز داشت. نینتندو با این بازی نه تنها سری اسپلاتون را در مسیری جدید و موفق گسترش داده، بلکه ثابت کرده که هنوز هم میتواند با تغییر رویکرد، تجربههایی به یادماندنی خلق کند. اگر به دنبال یک بازی اکشن پرقدرت با عمق فراوان، گزینههای شخصیسازی بینهایت، و چرخهی بازی اعتیادآور هستید، Splatoon Raiders انتخابی بینقص است. با وجود برخی محدودیتهای گرافیکی و حس تکراری نسبی درازمدت، این بازی در مجموع تجربهای غنی، سرگرمکننده و ارزشمند به شمار میرود که به راحتی میتواند ساعتها شما را به خود مشغول کند.
امتیاز ساویسگیم: ۸.۵ از ۱۰








