نقد و بررسی Port of Jumanah؛ سفری زیرآبی با ریشه‌های فرهنگی

بازی Port of Jumanah، تازه‌ترین اثر استودیوهای Red Dunes Games و Agate، کوشیده است با تلفیق میراث غواصی صدف‌های مروارید در شبه‌جزیره عربستان و مکانیک‌های روگ‌لایت، تجربه‌ای تازه در ژانر ماجراجویی‌های زیرآبی خلق کند. اما آیا این ترکیب جذاب توانسته به اثری کامل بدل شود یا در نیمه‌های راه، غرق در امواج می‌شود؟

بازی Port of Jumanah از یک ایدهٔ مرکزی جذاب بهره می‌برد: بازیکنان در نقش منصور، غواصی که با گشودن یک صدف سیاه غول‌پیکر، زنجیره‌ای از رویدادهای مرموز را آغاز می‌کند، به جستجوی شش مروارید سیاه در اعماق دریا می‌روند. این چارچوب داستانی که برگرفته از سنت‌های کهن غواصی در منطقهٔ خلیج فارس است، پتانسیل بالایی برای خلق جهانی غنی و پرمعنا دارد. اما آیا بازی توانسته از این پتانسیل به‌خوبی استفاده کند؟

داستان و فضاسازی؛ پتانسیلی نیمه‌تمام

یکی از نقاط قوت آشکار Port of Jumanah، فضاسازی منحصربه‌فرد آن است. الهام‌گیری از فرهنگ و تاریخ منطقه، به بازی هویتی بصری و روایی بخشیده که در میان انبوه بازی‌های فانتزی امروزی، قابل‌تشخیص است. شخصیت‌های فرعی، از یک دزد دریایی زن قدرتمند گرفته تا لاک‌پشتی خردمند و جنی بازیگوش، هرکدام پتانسیل افزودن لایه‌هایی از عمق و طنز به داستان را دارند. با این حال، به‌نظر می‌رسد بازی نتوانسته به‌طور کامل از این شخصیت‌ها بهره ببرد و برخی از آنها، صرفاً به‌عنوان عناصر تزئینی باقی می‌مانند.

داستان اصلی، گرچه با هدفی روشن (نجات دریا و بازگرداندن نظم) پیش می‌رود، اما از عمق روایی لازم برخوردار نیست و بیشتر به‌عنوان چارچوبی برای توجیه گیم‌پلی عمل می‌کند. بااین‌حال، لحن طنزآمیز بازی و دیالوگ‌های جالب آن، تا حدودی این کاستی را جبران کرده و تجربه را از یکنواختی خارج می‌کند.

گیم‌پلی؛ چرخه‌ای اعتیادآور یا تکراری؟

هستهٔ اصلی گیم‌پلی Port of Jumanah حول چرخهٔ آماده‌سازی، غواصی، نبرد و بازگشت به بندر می‌چرخد. این ساختار روگ‌لایت، اگرچه آشنای طرفداران این سبک است، اما با طراحی هوشمندانهٔ مراحل و تنوع در سلاح‌ها، ابزارها و اعضای خدمه، می‌تواند ساعتها بازیکن را سرگرم نگه دارد. انتخاب تجهیزات پیش از هر غواصی، حس استراتژیک جالبی به بازی می‌بخشد و بازیکن را تشویق می‌کند تا با آزمون و خطا، بهترین ترکیب را برای هر منطقه پیدا کند.

نبردهای ۲.۵ بعدی، با سرعتی بالا و واکنش‌پذیری مناسب طراحی شده‌اند، هرچند ممکن است پس از مدتی، به‌ویژه در مناطق تکراری، کمی خسته‌کننده شوند. حضور نگهبانان قدرتمند در پایان هر منطقه، چالش‌های جذابی ایجاد می‌کند که نیازمند برنامه‌ریزی و دقت هستند و از نقاط قوت بازی محسوب می‌شوند. بااین‌حال، تنوع دشمنان و مکانیک‌های مبارزه در طول بازی، چندان گسترش نمی‌یابد و ممکن است برخی بازیکنان پس از چند ساعت، حس تکرار را تجربه کنند.

محتوای جانبی؛ پاداشی برای کاوشگران

بازی علاوه بر داستان اصلی، فعالیت‌های جانبی مانند نجات قورباغه‌ها را نیز ارائه می‌دهد که به افزایش طول عمر بازی و تشویق به اکتشاف بیشتر در محیط‌های زیرآبی کمک می‌کند. این فعالیت‌ها، اگرچه ساده هستند، اما تنوعی نسبی به تجربهٔ کلی می‌بخشند و برای بازیکنانی که به دنبال تکمیل کامل بازی (۱۰۰٪) هستند، انگیزه‌ای مضاعف فراهم می‌کنند.

عملکرد فنی و بصری؛ غرق شدن در زیبایی یا مشکل؟

از نظر بصری، Port of Jumanah با طراحی محیط‌های زیرآبی رنگارنگ و شخصیت‌های کاریکاتوری خود، فضایی دلنشین خلق کرده است.

مدت زمان و ارزش تکرار

با تخمین ۶ ساعته برای داستان اصلی، Port of Jumanah در دستهٔ بازی‌های میان‌مدت قرار می‌گیرد. اما ماهیت روگ‌لایت بازی و محتوای جانبی، ارزش تکرار آن را تا حدی افزایش می‌دهد. بااین‌حال، برای بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای طولانی‌تر و عمیق‌تر هستند، ممکن است این مدت زمان کافی نباشد.

جمع‌بندی؛ غواصی ارزشمند یا سطحی؟

Port of Jumanah با ایده‌ای جذاب و فضایی فرهنگی، قدمی در مسیر درستی برداشته است، اما در اجرا، همیشه به اوج پتانسیل خود نمی‌رسد. گیم‌پلی روان و چرخهٔ روگ‌لایت آن، ساعات خوشی را برای طرفداران سبک فراهم می‌کند، اما کمبود عمق در داستان و تنوع مکانیک‌های مبارزه، مانع از تبدیل شدن آن به اثری به‌یادماندنی می‌شود. بااین‌حال، برای کسانی که به دنبال یک ماجراجویی سبک، متفاوت و کوتاه با طعمی از فرهنگ منطقه هستند، این بازی انتخابی ارزشمند محسوب می‌شود.

امتیاز ساویس گیم: 7 از ۱۰