چرا زبان کرهای گوش خراش و بی احساس است؟

زبان کرهای در بین نوجوانان عزیز ما (بهخصوص دختران نازنین) خیلی محبوب است، این محبوبیت شاید به دلیل گروههای موسیقی K-POP مثل BTS یا سریالهای درام عاشقانه موسوم به K-Drama باشد، اما دلیل این محبوبیت هر چه که باشد، مطمئنم به دلیل خوش آهنگ بودن یا با احساس بودن زبان کرهای نیست.
اجازه بدهید یک اعتراف صادقانه بکنم، من مخاطب هدف سریال کرهای یا موسیقی پاپ نیستم، اما برای اینکه بتوانم سریالهای خوب که ارزش وقت مخاطبان محترم را داشته باشند را معرفی کنم و شرمنده شما نباشم، چند وقتی روی به تماشای سریالهای کرهای آوردهام، طبق عادت سعی میکنم علاوه بر دوبله با کیفیت برای درک احساس اصلی بازیگران قسمتهایی از سریال را با زبان اصلی تماشا کنم، وقتی برای اولین بار بین دوبله و زبان کرهای سویچ کردم، جا خوردم! در یک صحنهی کاملاً احساسی متوجه شدم لحن گفتار زبان کرهای چقدر خشن، ماشینی و فاقد احساس است. بارها در صحنههای مختلف این کار را تکرار کردم و واقعاََ متعجب بودم که چرا چنین است، پس دلیل محبوبیت این زبان چیست و چرا نوجوانان خیلی دوست دارند کرهای یاد بگیرند، آیا من تنها کسی هستم که چنین حسی نسبت به زبان کرهای دارم؟
پس از جستجو در اینترنت و انجمنهای فارسی و انگلیسی، تنها یک پست پیدا کردم که نظر مشابه من را عنوان کرده بود، برایم عجیب است.
عجیبتر اینکه اصلاََ چنین حسی نسبت به زبانهای چینی و ژاپنی و شرق آسیا ندارم، برعکس آن زبانها به گوشم مملو از احساس و خوش آهنگ هستند، خصوصاً زبان ژاپنی مملو از احساس است و حتی بدون تسلط روی زبان میتوانید احساس صحنه را درک کنید، اما زبان کرهای به نظرم خشن و ماشینی و حتی گوش خراش است، درست مثل زبان آلمانی، خشک و بدون روح.
شما علاقهمند به زبان کرهای هستید؟ خود زبان به نظرتان جالب است یا بهواسطه موسیقی کی پاپ و بازیگران خوش سیمای کی دراما علاقهمند به یادگیری آن شدهاید؟
(این نوشته یک نظر شخصی است و سعی کردم با رعایت نهایت احترام آن را با شما به اشتراک بگذارم، هیچ قضاوتی در کار نیست، امیدوارم ناراحت نشده باشید، خیلی خوشحال میشوم نظر ارزشمندتان را با من به اشتراک بگذارید)








