دیشب، پس از سه ماه اینترنت نصفهونیمهای وصل شد. گفتم یک چرخی در شبکههای اجتماعی بزنم. سری زدم به حساب خبرنگاران مطرح حوزه گیم در خارج از کشور.
با خودم گفتم ببینم اینها کوچکترین واکنشی به اتفاقات اخیر جنگی و سیاسی داشتهاند یا نه. هرچند ته دلم مطمئن بود، اما بههرحال، چک کردم.
نتیجه؟ همانطور که مشخص بود، کوچکترین اظهارنظر یا واکنشی ندیدم. هرکسی سراغ کار خودش بود.
اینجا اما ماجرا فرق میکند. مردم ما، با هر شغل و تخصصی (از پزشک و مهندس تا نانوا و راننده تاکسی) درباره همهچیز و همهکس اظهارنظر میکنند، جبهه میگیرند، خط میکشند و قضاوت میکنند. انگار بدون نظر دادن درباره جنگ و سیاست، روزشان شب نمیشود.
البته قبول دارم فرهنگها با هم فرق دارد. اما راستش میخواهم از شما بپرسم:
به نظرتان کدام شیوه درست است؟
۱) در حوزهای که تخصص نداری، اظهارنظر نکنی.
۲) درباره هر چیزی که در دنیا میگذرد، حرف بزنی و موضع بگیری.
بعضیها میگویند: «آن خبرنگارها حتی نمیدانند ایران کجاست. چرا باید اظهارنظری بکنند؟»
اما این حرف، غیر از اینکه بوی خودتحقیری میدهد، نکتهاش اینجاست: این بار که قضیه به کشور خودشان (آمریکا یا اروپا) مربوط بود، باز هم سکوت کردند. همانطور که به کار خودشان مشغول بودند. نه برای ایران، نه برای اوکراین، نه برای غزه، نه حتی برای یک بحران فرضی در کشور خودشان.
فقط و فقط روی چیزی متمرکز بودند که واقعاً میفهمند.
خود من هنوز جواب قطعی ندارم. راستش دوست دارم نظر شما را در این خصوص بدانم.
کدام مسیر درستتر است؟
سکوت حرفهای یا اظهارنظر سطحی برای همرنگ جماعت شدن؟
بنظر من بخشی ازین موضوع یه نوع کنش اجتماعیه مثلا تورم خواه ناخواه روی زندگی ما اثر میذاره، همینطور نتیجه سیاست گذاری های غلط، تحریم یا جنگ
طی این کنش ما واکنشی رو میدیم که میتونه درست یا غلط باشه. الان مثلا رسانه دیجیاتو که کارش تو حوزه تکنولوژی و اخبارش هست خیلی رو خواسته وصل اینترنت تاکید داشت، حالا دلایل ناقص و گاهی غلطش هم بود کنار حرفاش
توی رسانه های خارجی هم بسته به دغدغه مندی، احتیاط و منافع شخصی موضعی میگیرن ولی کم و زیاد داره. بطور مثال یه کارمند ea میدونه درباره غزه چیزی بگه آینده کاریش در خطر خواهد بود.
عالی محمد جان، سپاس که نظرت رو گذاشتی. تیم دیجیاتو آدمهای شرافتمند و رو راستی داره، برای ما محترم هستند، حداقل حرفشون با عملشون یکیه، برخلاف بعضی که رفیق دزدن و شریک قافله!
خواهش میکنم، وبلاگ ما هم به همت اتصال اینترنت برگشت.
بله آقای چایچی که با جون دل حرص میخوردند 😂
منظورتون کیا هستن؟