ژانر پلتفرمر، قلب تپندهٔ روزهای طلایی گیم است؛ از روزگار ماریو و سونیک گرفته تا عصر جدیدِ عناوین مستقل خلاقانه. پریدن روی سکوها، جمعآوری سکهها و شکست دادن باسهای آخر مرحله، حس ساده و نابی است که هیچوقت کهنه نمیشود. خوشبختانه موبایل میزبان برخی از بهترین پلتفرمرهای تاریخ است که میتوانند شما را به آن دوران طلایی برگردانند. در این فهرست از ساویس گیم، ۱۰ بازی پلتفرمر برتر موبایل را معرفی میکنیم.
۱۰. Super Mario Run
ماریو بالاخره به موبایل آمد و اگرچه یک دونده بی پایان (رانر اتوماتیک) است، اما روح پلتفرمرهای کلاسیک نینتندو را در خود دارد. پریدن روی گومباها، جمعآوری سکههای صورتی و باز کردن شخصیتهای مختلف مثل لوییجی و تاد، همان حس نوستالژیک ماریو را با کنترل لمسی ساده ارائه میدهد. شاید کاملترین نسخهٔ ماریو نباشد، اما هنوز هم همان جادوی قدیمی را دارد.
۹. DADISH 2
یک پلتفرمر بامزه و اعتیادآور دربارهٔ بابایی تربچهای که باید بچههایش را از میان تلههای مسخره و دشمنان عجیب نجات دهد. گیمپلی روان، دیالوگهای طنزآمیز بچهها که مدام باباشان را مسخره میکنند و طراحی مراحل ساده اما خلاقانه، آن را به یک بازی سرگرمکننده و کاملاً آفلاین برای زنده کردن حس پلتفرمرهای کلاسیک دهه ۹۰ تبدیل کرده است.
۸. Cat Bird
گربهای کوچک با بالهای خفاشی که باید در سیارهای ناشناخته سفر کند. این بازی با پیکسل آرت جذاب، موسیقی چیپتیون نوستالژیک و گیمپلی سادهٔ پرش و پرواز، ادای احترامی عاشقانه به پلتفرمرهای ۱۶ بیتی است. هر مرحله پر از سکوهای متحرک و تلههای هوشمندانهای است که بدون حتی یک کلمه دیالوگ، شما را سرگرم میکند.
۷. Dadish 3
بازگشت بابای تربچهای در نسخهای بزرگتر و بهتر. این بار بچهها در یک سفر علمی به فضا گم میشوند و Dadish باید آنها را از میان مراحل متنوع با تمهای مختلف مثل سیارههای بیگانه، آزمایشگاههای زیرزمینی و مزارع کدو پیدا کند. طنز خانوادگی و گیمپلی روان، این سهگانه را به یکی از بهترین سریهای پلتفرمر موبایل تبدیل کرده است.
نقد و بررسی بازی لیمبو (Limbo)؛ تجربهای به غایت غریب
۶. LIMBO
اثری تاریک و هنری که مرز بین پلتفرمر و وحشت روانشناختی را محو کرد. پسری در جستجوی خواهرش از میان جنگلی سیاهوسفید پر از تلههای مرگبار، عنکبوتهای غولپیکر و معماهای فیزیکی عبور میکند. فضای وهمآلود، سکوت دلهرهآور و پایان مبهم و تکاندهنده، Limbo را به تجربهای کاملاً متفاوت از پلتفرمرهای شاد و رنگارنگ بدل کرده است.
۵. Oddmar
اگر دلتان برای دوران طلایی بازیهایی مثل Rayman و Donkey Kong Country تنگ شده، Oddmar معجزه میکند. وایکینگی تنبل که لیاقت حضور در والهالا را ندارد، سفری قهرمانانه را آغاز میکند. انیمیشنهای دستی خیرهکننده، طراحی مراحل الهامگرفته از اساطیر نورس و گیمپلی روان و چالشبرانگیز، این بازی را به یک شاهکار بصری و گیمپلی در موبایل تبدیل کرده است.
۴. Rayman Adventures
ریمن، شخصیت نمادین یوبیسافت، با همان گرافیک رنگارنگ و موسیقی شادابِ نسخهٔ Legends به موبایل آمده است. مراحل پرسرعت، جمعآوری موجودات کوچک (Incrediballs) با قدرتهای مختلف و کنترل لمسی عالی، آن را به یکی از بهترین پلتفرمرهای موبایل تبدیل کرده. خبر بد این است که یوبیسافت دیگر از آن پشتیبانی نمیکند، اما اگر آن را روی گوشی نصب داشته باشید، همچنان قابل بازی است.
۳. Gris
Gris بیش از آنکه یک بازی باشد، یک تابلوی نقاشی متحرک است. دختری که دنیایش را از دست داده، باید پنج مرحله را پشت سر بگذارد و در هر مرحله، رنگ و توانایی جدیدی (مثل پرواز یا شنا) به دست آورد. انیمیشنهای آبرنگی، موسیقی متن ارکسترال و روایت بدون کلامِ آن، استاندارد تازهای برای «بازی به مثابه هنر» در پلتفرمرهای موبایل تعریف کرده است.
۲. Dead Cells
ترکیبی انفجاری از پلتفرمینگ سریع و سیستم روگلایک که در آن هر بار مرگ، شروعی تازه است. با انیمیشنهای پیکسلی خیرهکننده، مبارزات روان با شمشیرها و قدرتهای جادویی متنوع، و مراحلی که هر بار به صورت تصادفی تولید میشوند، Dead Cells تجربهای بیپایان و اعتیادآور است. نسخهٔ موبایل دقیقاً با پشتیبانی از دسته و کاملاً آفلاین، استاندارد طلایی پلتفرمرهای مدرن روی گوشی است.
۱. Leo’s Fortune
لئو، تودهٔ خز سبز و مودار با سبیل پرپشتی که زمانی ثروتمند بود، حالا در جستجوی سکههای طلای دزدیدهشدهاش دنیا را زیر پا میگذارد. این بازی که در ۲۰۱۴ منتشر شد، هنوز هم معیار طلایی پلتفرمرهای موبایل است: فیزیک بینقص، طراحی مراحل استادانه با پازلهای فیزیکی هوشمندانه، روایت گرم و بامزه، و گرافیکی که حتی روی قدیمیترین گوشیها هم روان اجرا میشود. لئو پف میکند تا بپرد، روی سکوها میغلتد و هر مرحلهاش یک درس استادانه در طراحی بازی است. اگر فقط یک پلتفرمر موبایل انتخاب کنید، Leo’s Fortune آن یک بازی است.
🕹️ نوبت شماست!
اگر یک بازی قدیمی پلتفرمر میتوانست بهطور کامل و بینقص روی موبایل بیاید، کدام را انتخاب میکردید؟ ماریو ۶۴؟ کراش باندیکوت؟ یا شاید عنوان گمنامی که فقط شما به یاد دارید؟ در بخش کامنتها از خاطرات خود بگویید و نوستالژیتان را با دیگر خوانندگان زنده کنید!
