بررسی بازی Pragmata؛ روایتی انسانی در دل یک فاجعه فضایی

کپکام در جدیدترین حرکت جسورانهٔ خود، با آیپی‌ای تازه و اصیل به میدان آمده است. پراگماتا، سومین پروژهٔ بزرگ این استودیو در سال جاری پس از Resident Evil: Requiem و Monster Hunter Stories 3، نوید تجربه‌ای متفاوت در فضای علمی-تخیلی را میدهد. اما آیا این عنوان جدید میتواند در کنار غولهای هم‌خانواده خود بدرخشد؟

سرانجام فرصتی پیش آمد تا Pragmata را تجربه کنم. پس از ۱۸ ساعت بازی در بخش‌های داستانی و محتوای جانبی، اکنون میتوانم نگاهی دقیقتر به این اثر تحسین شده داشته باشیم؛ اثری که در آن خبری از زامبی‌ها و هیولاهای آشنا نیست، اما به‌جای آن، با جهانی مرموز و روابطی انسانی روبه‌رو هستیم که کمتر در صنعت بازیها دیده شده است.

روایتی از ماه تا زمین، پر از راز و احساس

داستان Pragmata فضانوردی به نام هیو متیوز را روایت میکند که از یک فاجعهٔ مهیب در یک ایستگاه تحقیقاتی متروک بر روی کرهٔ ماه جان سالم به‌در برده است. در این مهلکه، او با دختری اندرویدی به نام دیانا آشنا میشود که نه‌تنها نجاتش میدهد، بلکه همراه او در سفری پرخطر به‌سوی زمین رهسپار میشود. اما مسیر بازگشت، پر از موانع است؛ سیستم‌های هوش مصنوعی سرکش، رازهای پنهان آزمایشهای انسانی روی ماه، و معمایی بزرگتر که همه‌چیز را تحت‌الشعاع قرار داده است.

هدف اصلی شما در بازی، بازگشت به زمین است؛ اما برای این کار، چاره‌ای جز کشف علت شورش ماشینها و هوش مصنوعی های ایستگاه ماه ندارید. دیانا، به‌عنوان یکی از محصولات پروژهٔ پراگماتا، کلید اصلی این معمای بزرگ است و با پیشروی در داستان، ابعاد تازه‌ای از این پروژهٔ علمی و تأثیرات وحشتناک آن آشکار میشود.

گیم‌پلی؛ ترکیبی از سینما، مبارزه و معمای محیطی

Pragmata در دستهٔ بازیهای داستانی-سینمایی با رویکردی خطی قرار میگیرد؛ آثاری که خاطرهٔ دوران طلایی پلی‌استیشن ۴ را زنده میکنند. اگر به آنچارتد، آخرین بازمانده از ما و خدای جنگ علاقه دارید، با سبک و سیاق این اثر به‌خوبی ارتباط برقرار خواهید کرد.

سیستم مبارزه حول محور سلاحهای گرم میچرخد. تیراندازی و مدیریت مهمات، پایه و اساس نبردهاست، اما آنچه بازی را از دیگر آثار مشابه متمایز میکند، سیستم هکینگ است که از طریق شخصیت دیانا انجام میشود. با فشردن دکمه‌های مناسب، میتوانید دشمنان را گیج کنید، سپرهای دفاعی آنان را موقتاً از کار بیندازید یا حتی آنها را به یکدیگر متصل کنید تا آسیب گروهی وارد شود. هرچه جلوتر میروید، قابلیتهای هکینگ جدیدتری در اختیارتان قرار میگیرد که تنوع تاکتیکی چشمگیری ایجاد میکند.

اسلحه‌ها نیز از تنوع بالایی برخوردارند؛ از تفنگهای دقیق و سریع گرفته تا پرتابگرهای موشک و تفنگهای لیزری، که هرکدام سبک مبارزهٔ خاصی را میطلبند و باعث میشوند نبردها هیچگاه تکراری به‌نظر نرسند.

در کنار مبارزات، معماهای محیطی نیز بخش مهمی از تجربه را تشکیل میدهند. جابه‌جایی اشیا، پیدا کردن مسیرهای جدید و استفاده از تواناییهای دیانا برای عبور از موانع، خصوصاً در مراحل پایانی و هنگام جمع‌آوری کامل محتویات بازی، حسابی به چالش میکشند.

نکات مثبت؛ زیبایی بصری تا عمق احساسی

نقاط قوت:

• گرافیک خیره‌کننده با موتور RE Engine: جزئیات چهره‌ها، بافت محیطها، نورپردازی پویا و فیزیک حرکتی (به‌ویژه مو و لباسها) در سطحی فوق‌العاده بالا قرار دارند.
• داستانی با بار احساسی عمیق: رابطهٔ هیو و دیانا، دیالوگهای صمیمانه و لحظات انسانی ناب، چیزی است که کمتر در بازیهای ویدیویی دیده میشود.
• روایت مستقیم و گیرا: بدون پیچیدگی‌های بیهوده، داستان به‌خوبی پیش میرود و مخاطب را همراه خود نگه میدارد.
• ترکیب هوشمندانهٔ تیراندازی و هکینگ: ایده‌ای خلاقانه که هویت منحصربه‌فردی به بازی بخشیده است.
• تنوع بالای دشمنان: هر منطقه، چالشهای جدیدی با دشمنانی تازه ارائه میدهد که شما را به تغییر استراتژی وامیدارد.
• مبارزه با باس‌های به‌یادماندنی: اگرچه تعداد آنها کم است، اما هرکدام طراحی فوق‌العاده‌ای دارند و بهترین استفاده را از تواناییهای شخصیتها میبرند.

نکات منفی؛ تکرار و کوتاهی، دو نقطه‌ضعف اساسی

نقاط ضعف:

• تکرار در طراحی مأموریتها: الگوی تکراری «جنگ-معما-اکتشاف» پس از چند ساعت، میتواند خسته‌کننده شود. وجود دیالوگها و صحنه‌های سینمایی بیشتر، میتوانست این نقص را جبران کند.
• مدت‌زمان کوتاه بازی: حدود ۱۰ ساعت بازی اصلی، برای پروژه‌ای که ۶ سال از معرفی‌اش میگذرد، کمی ناامیدکننده است.
• تکرار بصری محیطها: باوجود کیفیت بالای طراحی، تنوع کافی در چشم‌اندازها و فضاها وجود ندارد.

ملاحظات محتوایی و فنی

از نظر محتوایی، بازی عاری از صحنه‌های نامناسب، خشونت گرافیکی یا مضامین حساس مذهبی و قومیتی است.

از نظر فنی روی پلی‌استیشن ۵، عملکرد بازی کاملاً پایدار بود و در طول ۱۸ ساعت بازی، با افت فریم یا باگهای جدی مواجه نشدم.

سخن پایانی

Pragmata اگرچه بی‌نقص نیست، اما شروعی درخشان برای یک آیپی تازه محسوب میشود. بازی با تمرکز بر روابط انسانی، فضاسازی عمیق علمی-تخیلی و مکانیک‌های نوآورانه، تجربه‌ای را ارائه میدهد که مشابه آن را کمتر دیده‌ایم. با وجود کاستی‌هایی مانند تکرار در طراحی و مدت‌زمان کوتاه، آنچه بازی ارائه میکند، از کیفیت بالایی برخوردار است و به‌سادگی نمیتوان از کنارش گذشت. اگر از علاقه‌مندان به بازیهای داستانی و احساسی هستید، Pragmata را از دست ندهید.

امتیاز ساویس‌گیم: ۸ از ۱۰