HellSlave II: Judgment of the Archon یک عنوان جالب و نسبتاً کوچک است. این بازی یک نقشآفرینی نوبتی محسوب میشود، اما در آن خبری از نوبتهای سنتی نیست. در عوض، سیستم بازی بر اساس زمان کار میکند. هر اقدام زمان مشخصی طول میکشد و بههمینترتیب، دورهٔ انتظار (کولداون) خاص خود را دارد، و همهٔ اینها در مقیاس زمانی خود بازی جریان دارد. این سیستم ظرافتهای بالقوهٔ زیادی دارد و میتواند انتخابهای بسیار جذابی را پیش روی بازیکن بگذارد.
گیمپلی اصلی، تازه و عموماً بسیار رضایتبخش است. بارزترین چیزی که مشخص میکند چطور در یک نبرد پیشروی میکنید، بیلد (ساختار شخصیت) شماست، اما در لحظات زیادی تصمیمهای جزئی هم پیش رویتان قرار میگیرد که در نبردهای پیچیدهتر به کارتان میآیند، یا حتی به شما امکان میدهند با دشمنانی چندین سطح بالاتر از خودتان مقابله کنید.
تجهیزات در این بازی متنوعترین مسیر پیشرفت را ارائه میدهند، چون بیشتر آمار و تواناییهای منحصربهفرد شما از آنها ناشی میشود. من بخش زیادی از زمان بازی را روی اثرات آسیبتدریجی (دمج اور تایم) و محرکهای شروع نبرد متمرکز کردم؛ این ترکیب در همان ثانیههای ابتدایی نبرد، آسیب زیادی وارد و وضعیتهای زیادی اعمال میکرد، طوری که اغلب پیش از آنکه دشمن فرصت واکنش پیدا کند، نبرد را تمام میکردم، اما در نبردهای طولانیتر ریسک بالایی هم داشت.
بهراحتی ممکن است در بیلدی کمی عمیقتر شوید که ناگهان مقابل بعضی دشمنان خاص متوقف میشود، اما خوشبختانه تجهیزات بهشدت فراوان هستند (هم از دشمنان، هم از فروشگاهها) و پول هم بهسختی به دست نمیآید. به لطف این موضوع، میتوانید با سرمایهگذاری و تعهد نسبتاً کم، بیلد خود را به جهات مختلف تغییر دهید. رسیدن به قدرت آسان است، اما بهندرت راهحلی یکاندازهبرایهمه وجود دارد.
تنوع گزینهها هم بسیار بالاست، به لطف تنوع تجهیزات، کلاسهای قابل بازی، و تواناییهای غیرفعال و فعال. این موضوع چشمگیر و عمیقاً متنوع است، اما گاهی کار میتواند کمی خستهکننده شود. وقتی بیلدی قدرتمند و بهینهسازیشده داشته باشید، نبردها ممکن است به حدی آسان شوند که خستهکننده باشند. خیلی راحت میتوانید یک سری دشمن را اساساً «نابود» کنید، بنابراین به خاطر انیمیشنهایی که در هر نبرد پخش میشوند، اگر بخواهید نقشهها را کامل پاکسازی کنید (که توصیه میشود، چون پاداش خوبی دارد)، سرعت بازی به شدت پایین میآید.
HellSlave II بازی نسبتاً باز و آزادی است. اکتشاف در آن ارزشمند است و هم به غنیمت جدید و هم به مأموریتهای جانبی ختم میشود. خود مأموریتهای جانبی چندان پیچیده نیستند و اغلب فقط به کشتن دشمنانی خاص در یک مکان مشخص یا پیدا کردن چیزی خلاصه میشوند. با این حال، پاداش نسبتاً خوبی دارند و خیلی هم طولانی نیستند، که به کاهش خستگی کمک میکند.
در سراسر بازی، داستاننویسی قابلقبول است، اما داستان تأثیر چندانی روی من نگذاشت. جهان و شخصیتها بهخوبی پرداخته شدهاند و بعضی از نکات فرعی داستان واقعاً جذاب هستند. بازی عموماً جذابیت خاص خودش را دارد و لحظاتی از طنز خشک و خنثی در آن دیده میشود که بهخوبی جا میافتد. فضای کلی نسبتاً وخیم است، بنابراین این لحظات طنز بهخوبی تنش را میشکنند، بدون اینکه ناهماهنگی لحنی ایجاد کنند. با وجود این، داستان اصلی در هماهنگی با گیمپلی کمی به خود میپیچد. بیشتر مأموریتها صرفاً رفتن از نقطهای به نقطهٔ دیگر و کشتن دشمنان سر راه هستند.
از نظر بصری، HellSlave II خیرهکننده است و سبک هنری بسیار منحصربهفردی دارد. شخصیتها طراحی بصری بسیار متمایزی دارند و نقشهها بهخوبی با روایت داستان هماهنگ شدهاند. موسیقیاش هم نسبتاً خوب است، خوشآیند و با بازی همخوانی دارد، اما چندان مرا شگفتزده نکرد.
بهطور کلی، HellSlave II: Judgment of the Archon عنوانی واقعاً سرگرمکننده است. گاهی با خستگی و ملال دستوپنجه نرم میکند که متأسفانه در برخی موقعیتها سریعاً ایجاد میشود، اما به هیچ وجه اعصاب خردکن نیست. قطعاً ارزش امتحان کردن را دارد.
امتیاز ساویسگیم: ۸ از ۱۰
HellSlave II: Judgment of the Archon یک نقشآفرینی منحصربهفرد و عمیقاً جذاب است. بسیار سرگرمکننده است، اما تا حدی به خاطر بعضی تصمیمهای طراحی ناموفق، کمی عقب نگه داشته شده است.
