در عصری که جهانهای سینمایی مشترک و اسپینآفهای چندرسانهای بر صنعت سرگرمی سلطه دارند، عجیب است که هنوز سریال تلویزیونی ماتریکس ساخته نشده است. ماتریکس یکی از شناختهشدهترین آیپیهای علمی-تخیلی مدرن است و برند شناختهشدهاش تقریباً موفقیت را تضمین میکند. با وجود اینکه استودیوها و پلتفرمهای استریمینگ مدام به دنبال تبدیل فرنچایزهای سینمایی به سریال هستند، به نظر میرسد ماتریکس یکی از بدیهیترین و ایدهآلترین گزینههاست.
سریال ماتریکس نه از منظر تجاری، بلکه از دیدگاه خلاقانه نیز منطقی بهنظر میرسد. محتوای فرعی مانند مجموعهی انیمیشنی The Animatrix، بازیهای ویدیویی متعدد و مجموعهی کمیکهای ۲۰۰۳-۲۰۰۴ ثابت کردهاند که جهان این فرنچایز پتانسیل روایی و مفهومی فوقالعادهای دارد که برای یک سریال علمی-تخیلی بلندمدت مناسب است. اگرچه هنوز برنامهای برای ساخت این سریال وجود ندارد، اما اپلتیوی پلاس با سریال Neuromancer در حال ارائهی نزدیکترین چیز به آن است.
نئومانسر؛ کتابی که الهامبخش ماتریکس بود
سریال Neuromancer اپلتیوی بر اساس رمانی به همین نام از ویلیام گیبسون، نویسندهٔ کانادایی، ساخته شده است. این رمان که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد، یکی از متون بنیادین سبک سایبرپانک و تأثیری مستقیم بر فیلم ماتریکس محسوب میشود. داستان آن دربارهٔ هکری به نام کیس است که وارد ماجراجوییای مرتبط با هوش مصنوعی و فضای مجازی میشود. اقتباس ۱۰ قسمتی اپل در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۷ پخش خواهد شد و نزدیکترین چیزی است که تاکنون به یک سریال ماتریکس داشتهایم.
فیلمهای ماتریکس ایدههایی را بستهبندی کردند که هنوز هم هویت علمی-تخیلی مدرن را تعریف میکنند: واقعیت شبیهسازیشده، هوش مصنوعی مخرب، انسانهای متصل به ماشینها و فضاهای دیجیتالی که میتوان از طریق رابط مستقیم با زیستشناسی انسان وارد و دستکاری کرد. این مفاهیم در سال ۱۹۹۹ بسیار تازه و جذاب بهنظر میرسیدند، اما از ناکجاآباد ظهور نکرده بودند. بسیاری از فناوریها و زیباییشناسی پیرامون زندان مجازی انسانها در ماتریکس را میتوان به رمان Neuromancer ویلیام گیبسون ردیابی کرد.
در این اقتباس رمان، کیس (با بازی کالوم ترنر) هکری است که از طریق یک اتصال عصبی وارد فضای مجازی میشود تا در یک سرقت بزرگ شرکت کند که او را با هوشهای مصنوعی و سیستمهای دفاعی دیجیتال خودکار روبرو میکند. سبک نوشتاری گیبسون مرز میان واقعیت فیزیکی و مجازی کیس را مبهم نگه میدارد. ماتریکس این ایدهها را به یک واقعیت زندانی تبدیل کرد و در عین حال، تأثیرات فلسفی، انیمه و هنرهای رزمی را نیز به آن افزود.
نئومانسر فراتر از ماتریکس؛ میراثی عظیم
تأثیر Neuromancer بر ماتریکس، آن را به اثری ضروری برای علمی-تخیلی مدرن تبدیل کرده است، اما اهمیت آن فراتر از نئو، ترینیتی، مورفئوس و مأمور اسمیت است. رمان گیبسون به ایجاد زبان داستانسرایی و زیباییشناسی خودِ سایبرپانک کمک کرد: هکرها بهعنوان قهرمانان، شرکتها بهعنوان قدرتهای مسلط، فناوری در همآمیخته با بدن انسان و فضای مجازی بهعنوان مکانی با قوانین خاص خود. بدون آن، سایبرپانک آنگونه که طرفداران میشناسند، ممکن است هرگز وجود نداشته باشد.
تأثیر Neuromancer در تمام رسانهها، بهویژه فیلمها، سریالها و بازیهای ویدیویی، قابلمشاهده است. سریالهای لایو اکشنی مانند Altered Carbon و The Peripheral (که بر اساس رمان دیگری از گیبسون ساخته شده) و فرنچایزهای بازی محبوبی مانند Cyberpunk 2077 و اسپینآف انیمیشنی آن Cyberpunk: Edgerunners، همگی مدیون این اثر هستند.
این میراث برای سریال اپلتیوی بسیار مهم است، زیرا Neuromancer صرفاً یک رمان علمی-تخیلی موفق از قرن بیستم نیست که بهطور تصادفی یک فرنچایز سینمایی موفق را الهام بخشیده باشد. این یک اثر ادبی است که تعریف کرد یک زیرژانر کامل از علمی-تخیلی چگونه باید باشد و چه حسی داشته باشد. حتی اصطلاحات رایجی مانند «فضای مجازی» (cyberspace) را میتوان مستقیماً به ویلیام گیبسون نسبت داد و این Neuromancer بود که برای اولین بار این اصطلاح را در فرهنگ عامه و در طلوع اینترنت رواج داد. اهمیت آن را نمیتوان نادیده گرفت.
نتیجهگیری
وقتی Neuromancer به اپلتیوی پلاس میآید، چیزی فراتر از یک سریال علمی-تخیلی دیگر خواهد بود. این اقتباس ۱۰ قسمتی، پس از دههها تلاش، متن بنیادین سایبرپانک گیبسون را به لایو اکشن خواهد آورد. با بازی کالوم ترنر در نقش کیس و حضور خود گیبسون بهعنوان تهیهکنندهٔ اجرایی و مشاور خلاق، سریال اپل بالاخره یکی از مهمترین رمانهای علمی-تخیلی تاریخ را به اقتباسی شایسته در قالب لایو اکشن تبدیل خواهد کرد.
سریال Neuromancer در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۷ از اپلتیوی پلاس پخش خواهد شد.
