بررسی بازی Atomic Heart

در شرایطی که از آخرین بازی بایوشاک بیش از یک دهه می‌گذرد و فالوت نیز غیبتی طولانی را پشت سر می‌گذارد، بازی شوتر اول شخص Atomic Heart یکی از موردانتظارترین بازی‌ها در بین طرفداران BioShock و Fallout بوده است. این بازی چندین تأخیر را پشت سر گذاشت و ماجرای روسیه و اوکراین حواشی اندکی را به استودیو سازنده بازی تحمیل کرد. در ادامه با ما همراه شوید تا به بررسی بازی Atomic Heart بپردازیم.

نوشتار مرتبط:  سیستم مورد نیاز قلب اتمی Atomic Heart 

بازی اکشن تیراندازی Atomic Heart در دوره جنگ سرد شوروی جریان دارد یا همانطور که توسعه‌دهنده آن را توصیف می‌کند: در یک واقعیت جایگزین در سال ۱۹۵۵، جایی که فناوری‌هایی مانند اینترنت، هولوگرام و ربات‌ها قبلاً اختراع شده‌اند! این فناوری‌ها توسط گروهی از کارخانه‌ها در شوروی ساخته شده‌اند، مکانی که گروهی از دانشمندان تکنیک‌هایی را اختراع کرده‌اند که باعث می‌شود ربات‌ها را به طور کامل کنترل کنند.

وقتی برای بار نخست بازی Atomic Heart را تجربه می‌کنید، یک حس آشنا را به خاطر می‌آورید. این حس آشنا ناشی از افتتاحیه‌ای است که به شدت از Bioshock Infinite و دنیای خیالی شگفت‌انگیز آن کلمبیا الهام گرفته شده. داستان به طور خلاصه در مورد گروهی از دانشمندان است که فناوری‌هایی را اختراع می‌کنند که به آن‌ها کمک می‌کند ربات‌ها را کنترل کنند تا آن‌ها را برای بشریت مفیدتر سازند. اما بنا به دلایلی این پروژه شکست می‌خورد و ربات‌ها به خودآگاهی می‌رسند. این امر آن‌ها را به ماشین‌های خطرناکی تبدیل می‌کند. در نهایت این رمز و راز به تدریج با پیشرفت در داستان آشکارتر می‌شود.

شما در نقش شخصیت اصلی بازی، سرگرد نچایف یا «P-3» یک افسر انسان ترکیب شده با هوش مصنوعی ایفای نقش خواهید کرد و توسط دانشمند نابغه دیمیتری سچنوف «Sechenov» به منظور بررسی حادثه اعزام می‌شوید. حادثه‌ای که حمله ربات‌ها به تأسیسات غول پیکر و حیاتی را در پی داشته است. سپس شما نقشی محوری در کشف رشته‌های این توطئه در داخل تأسیسات خیالی ۳۸۲۶ را خواهید داشت.

چیزی که بیشتر در مورد قلب اتمی برجسته است، سبک هنری متمایز آن است. این بازی شما را در جهان و معماری خود که با الهام از فرهنگ و میراث دوران شوروی خلق کرده است غرق خواهد کرد. بازی Atomic Heart دارای یک دنیای نیمه جهان باز پر از دشمنان و متحدان مختلف است، اما داستان آن را بسیار خطی کرده است و استفاده از برخی عناصر نقش آفرینی و توانایی‌های ماوراء طبیعی در گیم پلی بازی پس از مدتی یکنواخت می‌شود. در کل بازی نه از نظر پیشرفت در سطح و ارتقاء توانایی‌ها و سلاح‌های خود و نه از نظر توسعه و تنوع دشمنانی که در حین پیشرفت در بازی با آن‌ها روبرو می‌شوید، حرفی برای گفتن ندارد.

به نظر من توسعه دهنده Atomic Heart تمایلی به تغییر سیستم مبارزه خود نداشته است، مبارزات بازی در ابتدا خیلی جذاب و سرگرم کننده به نظر می‌رسند ولی تکرار بیش از حد سناریوها دل مخاطب را می‌زند. یکی از عناصر مهم گیم پلی، دستکش است که جزء ضروری قابلیت‌های بازی به شمار می‌رود، کار کردن با آن بسیار سرگرم کننده است و نوعی هیجان را به گیم پلی اضافه می‌کند، به خصوص که با پیشرفت در بازی یاد خواهید گرفت که از حملات پرتابی، منجمد کردن و سایر ویژگی‌ها استفاده کنید.

بازی Atomic Heart تجربه‌ای سرگرم کننده و لذت بخش را ارائه می‌دهد. گرافیک و سبک هنری بازی چشم‌نواز و عالی است. داستان می‌توانست بهتر باشد و متأسفانه وجه تشابه Atomic Heart با BioShock فقط در حد ظاهر باقی می‌ماند. موسیقی بازی به لطف میک گوردون و قطعات کلاسیکش شنیدنی است و در نهایت اگر انتظارات خود را پایین نگه دارید یقیناً از تجربه این اثر هنری لذت خواهید برد.

نقاط مثبت

نقاط منفی

امتیاز ساویس‌گیم: 8 از 10

بازبینی تصویری

گرافیک و طراحی هنری شگفت انگیز

 

گیم پلی لذت بخش

 

اینجا چه خبره!

FINAL VERDICT

Atomic Heart offers a fun and enjoyable experience. The graphics and artistic style of the game are eye-catching and the story could have been better but unfortunately Atomic Heart’s similarity to BioShock is only superficial. The music of the game is catchy thanks to Mick Gordon and in the end, if you keep your expectations low, you will definitely enjoy this experience

:Pros

:Cons

SavisGame Score: 8 out of 10

 

خروج از نسخه موبایل